Τελευταίος σταθμός του road trip μας η Venice beach. Πρόκειται στην ουσία για μια παραθαλάσσια περιοχή του Los Angeles η οποία πήρε το όνομά της από τα κανάλια, που θυμίζουν τη Βενετία της Ιταλίας. Μαζί με τη Marina del Rey, την Playa Vista και τη Santa Monica, αποτελούν ίσως τις πιο όμορφες παραλιακές συνοικίες του L.A. H Venice beach μπορεί να έγινε γνωστή σε όλους μας από τη σειρά “Baywatch”, πολλοί είναι όμως αυτοί που τη γνωρίζουν για την μποέμικη ατμόσφαιρα, την καλλιτεχνική κουλτούρα των ανθρώπων της περιοχής και τη δυναμική κοινότητα του surf. Είναι βέβαιο ότι μόλις επισκεφθείς την περιοχή, ταξιδεύεις νοερά στη δεκαετία του ’60, βλέποντας ακόμα hippies, VW σκαραβαίους, Citroen 2CV, αλλά και γενικότερα την τάση της εποχής που άφησε ένα δικό της μοναδικό στίγμα.

Η μέρα μας ξεκίνησε με ένα γευστικότατο brunch στο “Superba Food and Bread” που προσανατολίζεται στη διατροφή με τοπικές νοστιμιές και βιολογικά προϊόντα. Το στέκι των hipster της περιοχής μας εντυπωσίασε και το επισκεφτήκαμε ξανά και ξανά! Γενικά αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι στην περιοχή της Venice beach, σε αντίθεση με το υπόλοιπο L.A., ο κόσμος πρόσεχε περισσότερο τη διατροφή του, ενώ παντού έβρισκες μαγαζιά με υγιεινές επιλογές.

Ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσει κανείς την περιοχή είναι να νοικιάσει ποδήλατο και στην προκειμένη περίπτωση τα γνωστά beach cruiser για να συμβαδίζει με το στυλ της περιοχής. Έτσι κάναμε και εμείς και ξεκινήσαμε την περιήγησή μας από τα κανάλια της Venice beach. H περιοχή θεωρείται μια από τις καλύτερες για να ζει κανείς στο Los Angeles, με όμορφα και καλοδιατηρημένα σπίτια με αυλές, κήπους και…βάρκες!

Η βόλτα μας συνεχίστηκε στην Abbot Kinney Boulevard, που είναι μία από τις κεντρικές λεωφόρους της περιοχής στην οποία υπάρχουν πολυκαταστήματα, εστιατόρια, μπαρ, πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι, που στο τέλος της σε οδηγεί στην….

Venice beach boardwalk. Πρόκειται για το πιο γνωστό σημείο της περιοχής που δεν είναι άλλο από την μήκους 5 χιλιομέτρων παραλιακή οδό στην οποία φυσικά απαγορεύονται τα αυτοκίνητα. Εκεί θα συναντήσει κανείς μια σειρά από μουσικούς, ζωγράφους, χορευτές, μίμους, ζογκλέρ, ένα ετερόκλητο κοπάδι που είναι όμως τόσο ταιριαστό με το όλο στυλ της περιοχής. Με το ποδήλατά μας διασχίσαμε αυτό το πανέμορφο παραλιακό κομμάτι, που όλοι έχουμε συναντήσει σε ταινίες του Hollywood. Σε όλο το μήκος της διαδρομής υπήρχαν διάφορες προβλήτες στις οποίες ο κόσμος ψάρευε, περπατούσε και απολάμβανε τη θέα.

Εκεί είδαμε την Muscle beach, ένα υπαίθριο γυμναστήριο το οποίο έγινε γνωστό από τον Arnold Schwarzenegger και τον Danny Trejo, το Skate park όπου εκεί αναδείχθηκαν πολλά ταλέντα του παγκόσμιου skateboard και τα ανοικτά γήπεδα μπάσκετ στα οποία θα δει κανείς υψηλού επιπέδου streetball. Στην περιοχή υπάρχουν ακόμα πολλά surf shop και σχολές surf, αλλά δυστυχώς τις ημέρες που βρισκόμασταν εκεί η θάλασσα ήταν πιο ήρεμη από ποτέ!

Μετά από λίγη ώρα φτάσαμε στο Santa Monica Pier ένα ορόσημο για την περιοχή που βρίσκεται εκεί από το 1909. Πρόκειται για μια προβλήτα πάνω στην οποία υπάρχει Λούνα Παρκ, μαγαζιά με σουβενίρ, εστιατόρια και ενυδρείο. Είναι ένα αγαπημένο μέρος για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής και ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά. Εδώ τελειώνει και η ιστορική οδός Route 66, που ξεκινά από την ανατολική ακτή των Η.Π.Α και τελειώνει στη δυτική. Η θέα από την προβλήτα προς τη Venice Beach και τη Santa Monica μας συνεπήρε και αφήσαμε τις αισθήσεις μας να απολαύσουν την παρέα των γλάρων και τους ήχους του ωκεανού.

Στην επιστροφή μας κάναμε μια στάση στο Hotel Erwin, όπου στον τελευταίο όροφο το High Rooftop Lounge προσφέρει την πιο ωραία θέα στη Venice beach και ένα μαγικό ηλιοβασίλεμα με φόντο τον Ειρηνικό.

Καθώς, όμως, η παραμονή μας στην περιοχή συνέπεσε με την αλλαγή του χρόνου κατευθυνθήκαμε στην Marina Del Rey για να δούμε τα βεγγαλικά. Το θέαμα καθηλωτικό! Χιλιάδες λάμψεις φώτισαν τον ουρανό ενώ ένα στα πλοιάρια που είχαν βγει στ’ ανοικτά το πάρτι μόλις ξεκινούσε! Η βραδιά συνεχίστηκε με δείπνο στο ιταλικό εστιατόριο C & O Trattoria, όπου γευτήκαμε μακαρονάδες με θαλασσινά και έκλεισε με στάση για γλυκό στο Cheesecake Factory….

Η επόμενη μέρα ήταν η τελευταία μας στις Η.Π.Α καθώς είχε φτάσει η ώρα της επιστροφής. Ένα ταξίδι ζωής είχε φτάσει στο τέλος του… Η αλήθεια είναι ότι δε θέλαμε σε καμιά περίπτωση να γυρίσουμε καθώς όπου και να πηγαίναμε υπήρχε πάντοτε και κάτι άλλο που θέλαμε να δούμε ή να κάνουμε. Τα ταξίδια, όμως, είναι ακριβώς αυτό. Μια επιλογή-συλλογή εικόνων εμπειριών, που σίγουρα δε θα προλάβεις ποτέ να τα δεις όλα. Ίσως για να έχεις μια δικαιολογία να επιστρέψεις…

Αν θέλεις να δεις την προετοιμασία του ταξιδιού μας και το πρόγραμμα που ακολουθήσαμε μπες εδώ.